Mektup (ı)

GELSEYDİN YA RESUL ALLAH

Ya resulALLAH bir gün ansızın çıkıp gelsen;beni yalnızlığa çakılmış, sensizlikle boğuşurken göreceksin. Gözyaşları kalbine akmış bir yetim bulacasın. Bir yetimin başını okşayacaksın başımı. Çünkü yetimim… Bilmem kalbinde “resul aşkı” olan yatı olur mu, o göz ebedi ağlar mı, o gönül hicranda kalır mı? Böyle bir saadete ermiş bir insan rabbinden başka ne ister Ya ResulALLAH.

Mektup (ıı)

Salat & Selam ,Muhabbet ,Hürmet,Hasret ile

Geldim Efendim.Rabb’e açılan sayısız eller arasında bende varım,Sana geleyim diye bir niyazda bendendir.Sana gelemesem de huzurundayım ya …Beklide ilk kez bu kadar yakınında.Bir adreslik uzaklıktasın .Gül kokusu artıyor kalem yazdıkça Sen’i..Belki şikayet ,belki sesleniş,belki serzeniş…Bana Sen’i yazdıran yalnız Sen’sin.

Mektup (ııı)

KERVAN  GEÇMEDEN

Ey Rasul;
Haber geldi uzak diyarlardan, kervanın Medine‘ye gelmiş. Arkanda Ebu‘bekir’in, Ömer’in, Osman’ın, Ali’n ve daha nicelerin varmış.
Geçtiğin yerlerden gül kokusu geliyormuş. Bir güneş doğmuş çölde yeniden ve Medine Cennete dönmüş birden. Bin bir salavatla anılmış adın. “Muhammedsin, Mustafasın , Ahmetsin” sesleri yayılmış semalara, dallar meyveye durmuş.

Mektup (ıııı)

EY GÜL

Sevginin tohumuydu Sen’in varlığın ey GÜL…
Güller bile hayran sen’in kokuna. Güllerin içinden bitip geldin dünyaya ama hiç birine benzemiyordun. Hiçbirinin kokusu sen gibi değil.

Mektup (ııııı)

GÜNEŞİME’e…CENNET’ime…

Kalemimde acze düşer yüreğim gibi…Mecalim yok,yüzüm yok efendim.Ne biz sana layık olabildik,ne de kelimeler sana layık olabiliyor.Bir yanımız eksik hep,cümlelerimiz yarım kalıyor…

Mektup (ıııııı)

GARİP KALMIŞ ÜMMETİNİN VUSLATI

Gülüm ,gül kokulum,nurum,nur yüzlüm EFENDİM;

Sana bu mektubu gidişinden asırlar sonra içimizde beslediğimiz vuslata yazıyorum.